27 en 28 juni 2026 werd het documentairefestival Utrecht gehouden in het Louis Hartlooper Complex. Twintig films van studenten journalistiek van de Hoge School Utrecht werden verdeeld over het weekend een paar keer vertoond. Een van die films is Mama Ingabire. Rist, de jongste zoon van Victoire, neemt ons mee in zijn leven en laat zien wat de impact is om op te groeien met een moeder zo ver weg, in de gevangenis in Rwanda, in huisarrest en uiteindelijk weer in de gevangenis.

De studenten Lieke Queens, Adil El Marnissi en cameraman Joris Kleintjes zijn er in geslaagd het verhaal van een zoon en zijn familie in sobere verbeelding neer te zetten, zonder sentiment. Prachtig vastgelegd met de camera. De film begint met Rist die de kerk in Waddinxveen binnenloopt en een plek zoekt. Terwijl hij daar zit, horen we hoe hij met zijn moeder praat en haar vertelt dat zij zijn voorbeeld is, dat hij kracht put uit haar en hoe hij na veel zoeken en moeilijke periodes uiteindelijk als een sterk mens er uit komt. We zien o.a. beelden van Rist bij zijn voetbalclub, met zijn broer en zus thuis bij vader Lin, op het Plein waar zoveel jaar is gedemonstreerd.

De titel, Mama Ingabire, is knap gekozen want daar gaat het om in deze film: de moeder die afwezig is en toch in het leven van haar kinderen aanwezig is door haar kracht, haar doorzettingsvermogen, haar geloof, haar inzet voor haar volk. Dat is wat zij Rist en haar andere twee kinderen meegeeft. Daarin is zij hun voorbeeld en inspiratiebron. Het zijn ontroerende beelden en veel bezoekers pinkten een traantje weg of zaten openlijk te huilen. Niet verwonderlijk dat deze film de publieksprijs kreeg én de prijs voor beste film. De makers zijn inmiddels in contact met de nationale media, ook in België en Frankrijk is belangstelling. Waar en hoe de film is te zien, is nu nog niet bekend, we houden het in de gaten en zullen iedereen op tijd informeren via dit bulletin, onze website en het filmpje.

1 juli 2026